Joga

Jeden z sześciu ortodoksyjnych (tzn. uznających autorytet Wed) systemów filozofii indyjskiej. Pewne zaawansowane ćwiczenia jogiczne stosuje się również w buddyzmie w praktykach tantr oraz Dzogczen w celu rozwoju duchowego, np. dla rozpoznania natury rzeczywistości (sanskryt. Siunjata). Joga zajmuje się związkami między ciałem, umysłem, świadomością i duchem.

Pochodzenie

Słowo "yoga" pochodzi od sanskryckiego rdzenia yuj, co znaczy "łączyć, kierować, skupiać uwagę", ale też "jarzmo" oraz "powściągać". Joga była traktowana jako sposób na zachowanie harmonii duszy i ciała, higieny ciała oraz dobrej kondycji psychofizycznej.

Joga, albo Samkhja Joga, jest jednym z najważniejszych systemów filozofii indyjskiej. Atman - duch jednostkowy posiada ponadczasowy byt. Joga uznaje prawo (karmana) i koła wcieleń (samsara), wyzwolenie dokonuje się przez odpowiedni trening. Podstawową myślą jogi jest możliwość oświecenia poprzez koncentrację, medytację i ascezę.

Co to jest joga?

W słynnym traktacie "Jogasutry" Patanjali mówi o jodze w rozdziale pierwszym, sutrze drugiej (I2):

jogah cittavrtti nirodhah - "Joga jest to powściągnięcie zjawisk świadomości"
tłum. z sanskr. w przekładzie Leona Cyborana

a w następnej (I3):

tada drastuh svarupe avasthanam - "Wtedy widz utrzymuje się w swojej właściwej naturze".

Joga klasyczna

Joga klasyczna jest nauką o wyzwoleniu, nie zajmuje się problemami filozoficznymi, lecz wskazuje drogę do doskonałości i dlatego też podstawę filozoficzną dla jogi, daje sankhja. Tam, gdzie kończy się sankhja, zaczyna się joga.

Ćwiczenia jogiczne rozpoczyna się od praktyk wstępnych, zwanych ogólnie krijajogą czyli od: